sigo mimando as miñas receitas

Ríndolle o meu homenaxe
ao noso caldiño galego
que durante muitos anos
amamantou aos galegos.
O polbo das nosas rías
ninguén o pode esquencer
a todo o mundo lle gusta
pola sua exquisitez.
A carne feita ao caldeiro
con patacas e chourizos,
si e de puchiña galega
esa sácanos o hipo.
A merluza e cousa san
polas suas proteinas,
as do pincho saben mellor
porque son das nosas rías.
Das pezuñas e do bucho
fanse os calliños galegos
revoltas con chourizos e garabanzos
despois chúpanselle os dedos.
Ai que carne de cordeiro
tan saborosa e xugosiña
iso foi porque paceron
na nosa terra meiguiña.

As receitas que lles mostro fíxenas con muito mimo. Arránxolles estes versos porque lles teño cariño

Se queres cousiña boa
proba a tarta de café,
por riba de un bo xantar
xa verás que boa che é.
Que vieiras sabedeiras
das nosas rías galegas
pois por moito que se busquen
non se encontran coma elas.
As ameixas de Carril
famosas no mundo enteiro
e feitas a mariñeira
hai que sacarlles o sombreiro.
A terneiriña galega
destacouse toda vida
pola sua calidade
ofrécenos garantía.
Como naceu tan enxebre
levámola de feira en feira
honrando a nosa Galiza
a empanadiña galega.
O fígado aporta ferro
ben nos ven para o organismo
axeitado con cebola
e dun padal exquisito.
Despois de comer e beber
para boa dixestión
toma licor de freixoa
que non hai cousa mellor
Teñen moito en común
as filloas e o entroido
o entroido e moi alegre
e as filloas saben moito.